KÖR YÜRÜYÜŞ
körler ülkesinde
bir su yolunda
gözler
im
iz
kapalı
yürüyoruz
ucuca birleşik
adımlar
ve gökyüzüne
kalkan kuşlar:
“ardıardınaiçilmişbinsigaranınbirbirinedağlanışıgibi
körler
alfabesiyle yazılmış bir şiirdi
büyük ve açık
bir kalbe benzeyen
avuçlarımıza ilişti”
karanlığı
kucaklamayı öğrendik böylece
kanatlandık yürüdükçe
seyirciler yok
oldu hiç olmadıkları kadar
kulaklarımız da
ceplerimizden çıkmış
tüm fısıltılar
ve tıkırtılar yere atılmış
yürüdük
kendimize
sonra açtık
gözlerimizi gökyüzüne
dişlerimizi sıka
sıka:
“Hürya!”
10 Aralık
2009
Zafer
Yalçınpınar